jueves, 25 de febrero de 2010

A INVASIÓN BÁRBARA DO NORTE (II): Mejor en Castellano: Marcando las distancias.






Cuando se producen algunos desencuentros tan radicales –pues habitan en la raíz de las ideas- los galleguistas deben sopesar la lengua en la que conviene dirimir sus diferencias.

Las diferencias entre Ligasur y Don Víctor Moro aconsejan la lejanía del castellano. Mejor sería aún el Inglés, si no fuera porque obligaría al destinatario de estas letras a tirar constantemente del diccionario. Quienes recién nacidos escuchamos los primeros susurros maternales en gallego, sentimos cierta conveniencia en abandonar nuestra lengua vernácula para sentar nuestras diferencias y discutir sobre ellas. Así es mejor; el castellano es una lengua perfecta, en la que los gallegos disfrutamos expresarnos para realzar la frialdad de la razón por encima de la emoción. Cuando como aquí no hay odio ni amor, si no sólo discrepancia y diferencia, el castellano proporciona esa distancia o lejanía de lo ajeno y abyecto, que permite una reflexión más clara, menos turbia y desapasionada: no es la lengua en la que nuestra madre por vez primera nos habló.

La miserable estatura intelectual de la crónica de Moro no es estructural ni clínicamente atribuible a su autor. Víctor Moro no es un imbécil. Víctor Moro fue un funcionario del Banco de España, que ganó su plaza con el número uno de su oposición, como se esfuerza en recordarnos, y que fue candidato a la Alcaldía de Vigo en las primeras elecciones democráticas. También tuvo otros cargos de gran responsabilidad en otras empresas como Pescanova, que explican algunos de sus posicionamientos actuales. Le ínfima estatura intelectual que aprecia el lector en sus escritos deviene de las ideas que defiende y a las que presta su apoyo: no todo puede defenderse sin perder el mayor capital de su  autor en su comunidad; cuando uno se convierte en adalid de la infamia podrá ganar dinero, poder o posición. Pero perderá el aura de árbitro leal y desprendido, de líder adelantado y visionario de su comunidad.

El artículo de Víctor Moro es un producto sociológico del pasado. El pequeño burgués –y en aún menor medida intelectual de pueblo- que se enajena con una mera cuchipanda con el boticario y párroco comilón que se apunta a todas las papatorias, como Don Benito, el caradura interlocutor del Dios Creador, que instruye la liturgia en Coiro, se marcha con la peña de los “Enxebres” a liquidarse las lampreas, y vuelve a su cita con el neoliberalismo de los 5 escudos para vender a sus vecinos, rindiendo un gran servicio a su señor y a quien le pagó. En verdad, le falto una merienda con chocolate entre la lamprea y Feijóo.

Una revisión crítica de su contenido sólo permite deducir que la fusión de las cajas favorecerá a Vigo porque este demanda crédito. Cómo si Vigo no dispusiera de crédito Con Caixanova y Caixagalicia por separado. Cómo si las empresas y familias dispusieran de mayor crédito tras una fusión que, EN TODA NUESTRA COMUNIDAD, supondrá una mayor concentración del riesgo y consecuente disminución del crédito para la entidad resultante de la fusión. No importa. Tampoco importa que ataque al taxista sensato diciéndole que peor es el plan E que anchea las aceras a costa de un peor servicio de las ambulancias; cómo si en las más avanzadas ciudades europeas no se limitara el acceso del tráfico automóvil al centro urbano y peatonal. También convendría la fusión para solucionar el grave desencuentro entre puerto y ayuntamiento. Pero que nos diga que Vigo no tiene demanda cultural para un Auditorio, pues ésta ya está colmada con el García Barbón, al que la malévola Caixanova ha desprovisto de su magnífica denominación, cuando se sacrifica en financiar los múltiples auditorios que –por duplicado- disfrutan otras villas gallegas, o que el retraso en el AVE es culpa nuestra y no del lobby al que pertenece, eso es practicar un cinismo social que sólo saben hacer bien los caraduras, que cuando defienden su interés económico o el puesto de trabajo de su hijo, tienen la desvergüenza de escribir acerca del galleguismo, y de la supuesta obligación de la ciudad a cuya alcaldía optó, a renunciar una vez más a favor del lobby que le paga ese servicio tan ruin.

Porque no se comprende cómo se puede decir lo que dice nuestra Conselleira de Economía e Facenda sin rubor  alguno: remover el órgano de administración de una entidad privada por medio de la presión política.

El interés general habita en el artículo 9 de la CE; y en su artículo 103, que obligan a la administración del Estado a la prosecución del interés general. Fuera del orden público hay también conductas que desde algunos puntos de vista pueden admirables. Robin Hood, Dick Turpin o Curro Jiménez son algunos iconos de la adolescencia contemporánea. Son arquetipos del bandolero bondadoso y protector del débil. Del ‘outsider’ abocado por la injusticia del sistema a la subsistencia al margen de la Ley. Pero el carácter bosquimano, caminero y montaraz, unido a la habitual nocturnidad de su actividad, no le es dable a la administración del Estado, que nace en virtud de un pacto social con rango de Ley, y por ello, en las fronteras de la Ley también termina. En derecho político se estudia que la delimitación del ámbito lícito de la conducta del particular es negativo: puede hacer todo aquello que le plazca, de acuerdo con el principio de la autonomía de la voluntad, con exclusión de lo que el ordenamiento prohíbe. La Administración pública, por el contrario, sólo puede hacer aquello para lo que está autorizada; aquello que es causa y motivo de su existencia. Lo demás no le resulta lícito y cuando menos constituirá desviación de poder. Esto que resulta tan sencillo de entender, no lo quieren comprender ni quienes nos gobiernan, ni los supuestos radicales nacionalistas que practican la oposición. ¿Está el señor Feijóo tan lejos del denostado presidente venezolano Sr. Chávez como dice? ¿el presidente Chávez sólo cierra las cadenas de TV que le importunan. Aun no concentra la banca a su antojo. Cómo consecuencia de todo ello asistimos al mayor ataque, ya no a Caixanova, que lo es; ya no a Vigo, que lo es. El mayor ataque a la identidad, cohesión y vertebración de nuestra tierra. Es a eso a lo que se ha prestado Don Víctor Moro. Lo de menos es su opinión sobre la estética de las aceras, o sobre la fusión de las cajas.

Lo sucio, lo imperdonable en ese sujeto, es el papel al que se ha prestado en la gran orquesta política, mediática y financiera contra el Sur.

Es repugnante. Ojala su hijo se convierta en un buen médico de Caja Madrid.

Silver surfer.




          Moran el Bárbaro tomando a Silver Surfer por otra de las 20 doncellas moras que le levantó al Califa de Córdoba

Qué hai no discurso de MAFO do SIP?


Este é o texto completo da pasada conferencia do Gobernador do Banco de España no Círculo de Empresarios de Vigo-CFV.
Ligasur estivo alí, e colgou unha crónica no Blog. Con todo outras crónicas financiadas polo sinistro xefe da Stasi, Carla, ao servizo de Berlín e realizadas por cronistas que non asistiron, insisten en terxiversar as súas palabras: cambian o seu aviso a navegantes contra fusións insolventes e impulsadas por intereses políticos por un receo ao SIP, ou fusión fría, pola que optou Caixanova e apoiada polo empresariado do Sur. Tanto ten si é Santi Domínguez,  Figueroa ou Don Victor Moro: O exclusivo interese da súa mensaxe é reinterpretar o discurso de MAFO, seguindo a vella máxima política de Mente, Contamina e Intoxica (MCI) que algo queda. Aquí tedes o discurso ao completo. Quen atope un átomo do espírito dos cronistas ausentes, recibirá de Ligasur unha invitación a unha bacanal en Betanzos con  Méndezfürer, Victor Moro, viño, música de gaita e unha chea de rapazas.
Así de sinxelo combátese a mendacidad e a tergiversación: Quen mentíu?




martes, 23 de febrero de 2010

A INVASIÓN BARBARA DO NORTE: Os alieníxenas da Stasi ao servizo do lobby do norte levan anos durmidos no sur preparando o seu desembarco. Ensinoulles Karla. Agora recoñecerédeslles porque levan os dedos meñiques estirados.





O ridículo comentario da lamprea e o taxista viguista publicado hoxe no Faro de Vigo eleva o ton habitualmente mesurado e centrado de don Víctor Moro, para mostrar a mellor fontanaría dunha operación ‘de Estado’ e na que se lle asignou un papel de actor estelar. Pódese cualificar con sentido a fusíón que nos van a impor como "paritaria", despois das declaracións de Luís Roldan do pasado domingo? Alguén no seu san xuízo e con boa fe? Imos falar de fe! Da mala e sobre todo da boa fe: esa íntima e profunda convicción sobre a honestidade da conduta propia; ese estado interior de honradez mental, case virxinal, do que tanto presume Don Victor.


Pódese ser unha persoa sensata e honrada e estar a favor da fusión das caixas. Mesmo se pode ser galego do sur e vigués e non apreciar unha grave manipulación política que redunda na permanente marxinación e discriminación territorial do noso país. Non é fácil, pero é hipoteticamente posible. En Liga Sur gústanos pensar que si, que é posible discrepar lícitamente e con honestidade.

O que é difícil é facelo desde a perspectiva do galeguismo e da defensa identitaria da ‘Gran Caixa Galega’ en contra dos demais -nós- que seriamos uns intoxicadores que contamos falacias.

Segundo o Sr. Moro, algúns intoxicamos e contamos falacias. El non conta que ten unha inimizade persoal con Xulio Gayoso porque non lle fixo non se sabe-que-favor; que é íntimo amigo do Sr. Méndez, que recentemente, no Círculo de Empresarios, entregoulle a medalla de ouro de... Caixagalicia! ao homenaxeado Sr. Moro, que -vaia casualidade- foi tamén Director Xeneral de Pescanova!

Por si os vínculos con Caixagalicia non quedasen acreditados pola hemeroteca que se achega, corre o rumor de que o seu fillo Javier Moro traballa en Caixagalicia. De qué? Pois de médico! Si de médico. Di o rumor que don Javier é médico de empresa en Caixagalicia; non ten un choio máis nesa empresa: é a súa empresa e é o seu choio. Algúns non empezabamos a dar crédito aos avisos do alcalde Caballero sobre a suposta enfermidade de Caixagalicia. Pero sempre supuxeramos que só precisaba os servizos dun bo economista.

Ligasur non ten confirmación fidedigna deste rumor, por outra banda tan fácil de aclarar polo Sr. Moro ou o seu propio fillo. Pero si fóra así quen serían os falaces intoxicadores? Donde queda aquelo de "Yo reitero mi posición favorable a la fusión desde un plano "estrictament profesional"?

Pódese ser galeguista, honesto e pensar que a fusión é óptima para Galicia. E si a razón é o interese económico e non o galeguismo? O interese económico non é unha motivación ilexítima, tal como o posto de traballo de un fillo; pero non é galeguismo. O que si é ilícito é ocultalo interese material e revestilo de galeguismo.O que si é ilícito é ocultar o interese e disfrazalo dunha aparencia falsa de galeguismo, irrogando sobre ese interese persoal un plus de grandeza do que se carece. Non é lícito chamarse Pescanova, ter unha gran débeda con Caixagalicia, que ademais de acredora é socia cun 20% da multinacional, e saír á palestra coma se de imparciais tratásese, falándonos con profusión aos demais de xenerosidade, de galeguismo e de país: farsantes. Puros farsantes.

Moito ollo vigueses, pontevedreses e ourensans: van a por vos. As tribos bárbaras do norte mobilizáronse para a representación da escena final do drama. A Voz de Berlín xa esixe a Feijóo o cesamento de maneira fulminante de Gayoso, de Guillermo Jáudenes e de Alfonso Zulueta de Haz, o presidente e os dous vicepresidentes de Caixanova, o tres maiores de 70 anos. Méndezfürer mobiliza aos seus axentes durmidos en Pescanova e ao Sr. Victor Moro para que paguen a súa débeda e intoxiquen ao país: Karla lévalles anos ensinando; Smiley sempre o soubo.

Non fai falta ser moi intelixente nin tampouco vigués para percibir que orquestrar semellante operación de acoso, incluída unha lei exprés para a remoción do consello de Caixanova, responde a interese ocultos de moi importante calado: Todo un goberno, dous partidos, o principal xornal e grupo mediatico, o alcalde da segunda cidade de Galicia, e a puta granxa de rodaballos de Cabo Touriñán: mal asunto cando todo escóndese, se terxiversa e organízase unha poderosa e segreda trama onde os intereses espurios e bastardos substitúen o interese xeneral do pais, buscando o desequilibrio territorial e desvertebrando a Galiza; cando o lucro e o poder privado tiran de inconfesables débedas de xogo i elevan a impostura dos seus actores ao olimpo do Óscar ao mellor cinema negro. Sen dúbida tivo e ten razón o alcalde Caballero cando nos alertou que aquí nola xogamos en serio.

Malditos bastardos que diría Tarantino: Sodes uns cabróns.

Silver Surfer





Victor Móran 'El Bárbaro' agasallado por Méndezfürer tras unha perigosa misión no Sur goza duns días de asueto na vila de Betanzos, rodeado de 120 doncelas (as 100 que lle cedeu Méndezführer e 20 mulatas máis que lle levantou ao Emir de Córdoba)

lunes, 22 de febrero de 2010

VIGO SE LAME LAS HERIDAS: LA CAMPAÑA DE ABUSO SOBRE A LA CIUDAD RESUENA EN LA PRENSA DE MADRID





RODRIGO RATO (por Luis Roldán): "Lo voy a dejar en pelotas; ni Caja ni Corporación Industrial ni obra social"



En una entrevista concedida en exclusiva a Ligasur (cogada en youtube), Rodrigo Rato afirmó que "El plan de Blesa era bueno: dos cajas de un golpe. Pero el mamón de Roldán lo está echando a perder con esas declaraciones incendiarias que sólo os benefician a los vigueses espabilados. En fin, lo inteligente ahora es que no os cebéis con él: vuestro problema no se llama la Coruña. Vuestro problema se llama 'Gobierno Gallego'. A ese sociata del norte dejármelo a mí: Lo voy a dejar en pelota picada, liso como el culo de un niño"

LUIS ROLDAN: "LA DEFENSA A ULTRANZA DE A CORUÑA, PRIMERO Y ANTE TODO, NO ES LOCALISMO"


               Luis Roldán en la Dirección General de la Guardia Civil antes de pronunciar su célebre discurso "Todo por la patria, todo para mí"

domingo, 21 de febrero de 2010

EL PARTIDO HUMANISTA CONTESTA A SANTI DOMÍNGUEZ QUE CON ESAS PINZAS NO.

O comité provincial (unipersoal) do partido Humanista de Pontevedra, sede en Vigo, contesto a Santiago Domínguez que de ningunha maneira acepta a súa estratexia de dobre pinza ao PP e ao PSOE. O portavoz único do Partido Humanista afirmou que ‘había diferenzas estratéxicas esenciais na concepción da dobre pinza’.


Así onde o BNG concibe unha pinza plana e de ‘liña clara’ o Partido Humanista deseña unha pinza contra o PSOE-PP con realismo, perspectiva, con cor e cun background positivo, fronte ao outro concepto de deseño primitivo e euclidiano da pinza do BNG.

Este correspondente asistiu á asemblea provincial do Partido Humanista, SLU, na que, o seu socio único, desenvolveu un intenso debate acerca da proposta do BNG. É de destacar que, salvo algunha escena de autocensura, que este correspondente rexeita, pois desde neno comprometeuse coas liberdades básicas, o único asistente ao conclave demostrou un nivel de educación e civismo que para si quixesen os partidos maioritarios. Así tras un profundo e intenso debate, o asistente único aprobou por maioría esmagadora a transcrita réplica a Santiago Domínguez.






Proposta de estratexia de 'doble pinza' do Partido Humanista SLU.

viernes, 19 de febrero de 2010

ÚLTIMA HORA: SANTI FDOMINGUEZ ANUNCIA UNHA PINZA TERRIBLE ENTRE O BNG E O PARTIDO HUMANISTA AO PSOE E PP

O previsible desplome electoral do BNG polo apoio a Lei Express xa está favorecendo novas alianzas.
O esquema político da "teoría da doble pinza" foi exposto por Santi na roda de prensa mediante unha presentación en Power Point con proxector-cañón:


O nudo gordiano da estraexia de 'doble pinza' contra o PSOE e o PP disñada por Santi:

SUSPENSIÓN DA LEI DE CAIXAS!

A Lei-express é suspendida polo Tribunal Constitucional: As tres patas da banqueta na que se asenta a estratexia de ataque a Caixanova polo Goberno Galego cáense de golpe: a) a precisa de autorización autonómica ao SIP, b) a diminución da maioría reforzada do 75% para aprobar a fusión e c) a renovación express dos órganos de administración por políticos afíns.


IMPAGABLE DEBATE ZP-JORQUERA: "Se trata del ahorro gallego y de la voluntad del Gobierno central de expatriarlo"

                                  O sr. Jorquera rezando para que os vigueses non o tomen de pitorreo

UNHA INICIATIVA CIDADÁ CREA UN BLOG PARA DIRIXIRSE POR CARTA ABERTA AO MARISCAL VON FEIJONEIN

Unha nova WEB no Cyber pretende empregar as novas tecnoloxías da información para a vella tarefa de recoller firmas contra o abuso de Vigo polo Goberno Galego.

Os demócratas cidadáns galegos do Sur, son accesibles no sitio:  http://cartasafeijoo.blogspot.com


                                 O tío de Samuel, dicíndolle a Samuel -que só ten 11 aniños-
                                   que debe asinar a carta aberta ao Presidente Feijóo.


Cocido de entroido sen porco: Que lles pasa aos órganos de dirección do BNG?


Recentemente compareceu a plana maior do BNG en rolda de prensa, para anunciar que se prospera o recurso de inconstitucionalidade do Goberno contra a Lei Galega de Caixas, eles promoverán o recurso de inconstitucionalidade contra a Lei do FROB. Alí estaban flamantes Guillermo Vázquez, Francisco Jorquera, Carlos Aymerich, Ana Pontón, Teresa Táboas e ata, don Francisco Rodríguez!

Que o Bloque diga que a fusión das caixas galegas signifique dispor dun banco Central Galego, como o que hai en Frankfurt ou en Madrid, pase. Que diga que o recurso á Lei Express é para levar fora os aforros dos galegos, pase. Que é ademais un ataque a Galicia, ao seu futuro, a súa economía e a súa dignidade, pase. Que diga que un SIP é unha absorción das caixas galegas por caixas foráneas, tamén pase.

Pero que propoña en vinganza recorrer a Lei do FROB, non pasa, porque non saben o que din nin eles mesmos.

O FROB significa “FONDO DE REESTRUCTURACIÓN ORDENADA BANCARIA” e é un fondo de 9.000 millóns de euros creado por Real Decreto-Lei para sanear e axudar ás caixas con dificultadas que se reestruturen mediante fusións.

É o alicerce da estratexia do Presidente Feijóo -que o Bloque apoia- e que consiste en planificar a supervivencia de Caixa Galicia mediante a absorción de Caixa Nova e as propias axudas do FROB, tanto para financiar os custos da fusión, como para mellorar a súa solvencia a curto prazo. Noutras palabras, o FROB é unha condición sine qua non da viabilidade da estratexia do noso Presidente.

E agora, en roda de prensa, esa panda de premios novel, insta a Feijóo a que en desquite polo recurso á Lei de Caixas, recórrase... a Lei do FROB!

Algún de vostedes foi invitado pola súa nai ou avoa, un martes de Entroido, a tomar un cocido sen porco?

Será posible que os dirixentes do Bloque gocen do cocido sen porco?

E mentres tanto as bases do bloque en Vigo botadas á rúa na manifestación contra a fusión!

Con todo, unha análise fría e imparcial sobre a composición dos órganos de dirección do BNG, tamén arroxaría conclusións positivas: por primeira vez na historia de Galicia, toda unha xeración de dirixentes políticos ultracretinos fala e escribe correctamente na súa lingua vernácula.


lunes, 15 de febrero de 2010

LUIS POUSA: No Dicen La Vedad (El Correo Gallego.es)


No dicen la verdad
LUIS POUSA
el correo gallego.es

Primero se nos dijo que la Lei de Caixas era independiente de la pretensión de fusionar Caixanova y Caixa Galicia. Pero ya durante el trámite parlamentario fue todo un espectáculo ver las filigranas y contorsiones que tenía que hacer el Ejecutivo autonómico para negar lo evidente, hasta que un día la conselleira de Hacienda no pudo soportar por más tiempo el paripé y lo dijo alto y claro: "La Xunta apuesta por una caja solvente, eficiente y vinculada a la población".
Pues eso. Y por eso, los mismos que antes negaban la mayor, ahora nos gritan que sin esa Lei de Caixas no ha lugar a la fusión. Pues, de nuevo, y ya van varias del mismo percal, no dicen la verdad. La convergencia de la dos cajas gallegas podía haberse dado con cualquiera de las leyes anteriores, pues de hecho así pasó con la unión de Caixa Vigo, Caixa Ourense y Caja Pontevedra.
Partiendo de esa premisa, se resquebraja la conjetura, -pues los juicios de intenciones no dan para construir la hipótesis- de que es pretensión del Gobierno central impedir la fusión de la cajas gallegas con el fin de arrebatarle a Galicia un instrumento financiero, indispensable para consolidar su autogobierno y propiciar el desarrollo económico.
Es falso. No va de eso. Si el Gobierno ha decidido recurrir ante el Tribunal Constitucional la Lei de Caixas, previo informe del Consejo de Estado, es porque esa norma no respeta las competencias del Banco de España, en cuestiones como la autorización de la SIP y el permiso para financiarse en el FROB; e incumple requisitos procedimentales básicos como que la decisión de fusionarse, que conlleva la desaparición jurídica de esa entidad, deba ser aprobada por los dos tercios de la asamblea, siempre que ésta r­euna a más del 50 por ciento de sus miembros, o que el principio de proporcionalidad en relación a los depósitos sea aplicable a todos los representantes y no únicamente a impositores y corporaciones locales.
En cuanto a la supuesta discriminación respeto a Andalucía y Cataluña, no hay tal. Las respectivas leyes autonómicas de las cajas andaluzas y catalanas son anteriores a la Ley estatal de Órganos Rectores de las Cajas de Ahorro, por tanto sus textos aún no están adaptados, pero serán adaptados, les guste más o les guste menos. La Lei de Caixas es posterior a la Lorca, y Xunta, PP y BNG confeccionaron un texto a sabiendas de que incumple algunos artículos de una norma estatal de rango superior.
Esa es la cuestión. No hay ningún agravio comparativo con Cataluña y Andalucía. Y, en todo caso, la solución es fácil, pues basta con llegar a un acuerdo entre la Xunta y el Gobierno central, sobre los términos en que debe reajustarse la ley gallega a Lorca, para que el recurso ante el TC no siga adelante.
Otra cosa, y bien distinta, es que el Ejecutivo gallego quiera utilizar eso como motivo de confrontación política con los socialistas, pero diga lo que se diga, la fusión de Caixa Galicia y Caixanova depende en primer término de que las asambleas de ambas entidades le den su consentimiento. Sin ese requisito, lo demás es fantasía y politiqueo. 

El presidente Feijoo ahora garantiza que la fusión será paritaria.


FEIJOO: "ABEL CABALLERO SIGUE EN EL JURÁSICO"


El presidente Feijoo, entrevistado por 'El País', dijo que el alcalde vigués le recordaba a una película en la que se fabrican dinosaurios vivos a partir del ADN de mosquitos capturados en bolas de ámbar: 'son productos del pasado remoto', dijo. A preguntas del corresponsal, que le requirió que aclarase si estaba comparando a Abel Caballero con un mosquito, dijo colérico: "Me da lo mismo un mosquito, un piojo o una ladilla. Lo que estoy diciendo es que ese tipo es un producto del Jurásico, recreado con ingeniería genética. Abel Caballero es un cyborg, un androide de dinosáurio y representa a la perfección la crisis de identidad de una ciudad que no se encuentra a si misma, como es Vigo: eligen como lider a un lagarto autómata"


EL ALCALDE JAVIER LOSADA DICE QUE A CORUÑA ES EL CENTRO FINANCIERO


A CORUÑA, 12 Feb. (EUROPA PRESS) -  
   El alcalde de A Coruña, Javier Losada, reiteró este viernes su apoyo a la fusión de cajas con la ciudad de A Coruña como sede de todos los órganos de decisión y de gestión.



A CORUÑA, CENTRO FINANCIERO
   Por otra parte, el alcalde coruñés aprovechó su intervención en el pleno para reiterar su apoyo a la fusión de las dos entidades financieras con el objetivo de lograr una caja "fuerte y solvente", que tenga la sede de su consejo de administración, su comisión de control, la obra social, la fundación, las corporaciones empresariales, la dirección general y la presidencia en la ciudad de A Coruña, si bien aclaró que está de acuerdo con que en Vigo disponga de pequeñas agencias urbanas por los barrios. 
        Javier Losada, alcalde de A Coruña, en una imagen de archivo cedida por Instituciones Penitenciarias.
Javier Losada en otra imagen tomada desde atrás, celebrando con amigos de la Wermacht las fiestas patronales de Berlín

miércoles, 10 de febrero de 2010

Vigo, martes 9 febreiro; 8:25 serán

Policarpo Sanz

Urzáiz

Vigo, martes 9 febrerio; 8:15 da serán

lunes, 8 de febrero de 2010

Anuncios por palabras

VIGUÉS, SÉNTESTE PALETO?
PROBLEMAS NO CHOIO? OS AMIGO DA CORUÑA CHÁMANCHE LOCALISTA?
FALAS MAL O ESPAÑOL E LES PEOR GALEGO? POUCA COMUNICACIÓN?
APRENDE ESPERANTO,
FALARÁS CO MUNDO ENTEIRO
TODOS OS MÉRCORES EN LIGASUR CLASES DE ESPERANTO
(Máximo grupos de vinte)

Chama xa:

Rúa José Fernández López s/n
36320 Redondela
986 818100
986 818200
Clases On line en: accionistas@pescanova.es

Revalidadas por Afonso Paz Andrade
Empresario trilingüe e presidente honorífico de Ligasur
Accionista de referencia de Pescanova
Vicepresidente segundo de Caixa Galicia

¡LA HAVAJO ELIRAS BONE!
                                                                           (en Esperanto, ‘Lo bueno sale bien’)


Atlántico Diario de 14 de Septiembre de 2005

Ampliación da imaxe:
Sin comentarios. Unha imaxe, ainda de hemeroteca, vale mais que mil palabras.

SUBE EL TONO EN LA POLÉMICA DE LAS CAJAS: 'OS VOY A METER UN PURO' DIJO EL ALCALDE


jueves, 4 de febrero de 2010

Santiago Domínguez, Na pola do olivo, recoñece que "El Pueblo Gallego tiene Dignidad"



Santiago Domínguez, quen acostumbra meditar o noso futuro nas polas do olivo, recoñeceu que 'Precisei unha lei express, e un engano masivo para darme conta que o Pobo Galego ten dignidade'. Mentras, a UPG discute acaloradamente si rocialo con gasolina ou abrirlle un expediente disciplinario por imbécil. As mocedades Lusistas prefiren botarlle lume.

JAVIER GUERRA (EN XORNAL.COM 29.01.2010) E PACHI VÁZQUEZ (EN FARO DE VIGO) COINCIDEN: É TODO UN MONTAXE PARA APROBAR A FUSIÓN


(Máis abaixo crónica de Xornal.com do 29/01/2010)

Von Feijonein autoriza a PESCANOVA una nueva granja de Rodaballos en la piscina del Real Club Naútico de Vigo



O ministerio do Interior condecora a Mendezführer ca Cruz Esvástica


O Méndezführer Von Galikassetten foi condecorado en Berlin polo ministerio do Interior coa Cruz Esvástica pola súa relevante traxectoria Académica e Militar. Ante unha nutrida representación da WEHRMACHT, lembrou que non é militar de carreira, que só fixo milicias en Montelareina

lunes, 1 de febrero de 2010

TRAMPAS NAS OPOSICIÓNS A PERSOAL DE GALIKASSETTEN

                   
                                         (A imaxe do exercicio estadístico na oposición)

Uns blogueros de O Ferrol coméntannos que nas últimas oposicións a postos de persoal estatístico no servizo de estudos de GALIKASSETTEN, houbo incidentes estraños que non lles resultan de fácil explicación.

A última proba consistía en identificar unha mostra estatística. Esta representábase nun eixo de coordenadas e consistía nunhas dúas nubes de puntos que se concentraban baixo unha figura que aparecía como unha campá de Gauss e, tras un segmento sen apenas sucesos, aparecía outra campá de Gauss á súa dereita idéntica á anterior.

O obxecto do exercicio era que o opositor identificase un escenario teórico dunha distribución anestocástico de sucesos de grao 2 na que, sen razón aparente, a nube de puntos concéntrase ao redor da esquerda da abscisa, e, tras unha drástica redución dos sucesos obxecto de análises, esta volvía producirse á dereita da anterior. Era, por suposto, un exercicio exclusivamente técnico, sen segundas lecturas políticas de tipo algún.

Pois ben un opositor sufriu un súbito desmaio. Tras un momento de revolta e angustia no que ninguén tentou sacar chuletas (isto foi ratificado pola Voz de Berlín), apareceu o equipo sanitario e levaron ao rapaz. Cando xa estaban as suas constantes estabilizadas, escoitouse como o prexudicado espertou na padiola e febrilmente gritoulles aos tipos do Samur: "Ai, vinos cos meus propios ollos; eran os dous pilares da Ponte de Rande coas Cíes ao fondo". O opositor desfalecido non só obtivo o primeiro posto na selección ao servizo de estudos estatísticos de GALIKASSETTEN, senón que tamén foi obsequiado cun Master gratis en KPMG dun ano de duración en auditorías do sector público. En Ferrolterra especúlase coa circunstancia de que estes feitos estean en relación co ataque a Galicia Sur de Von Feijonein e Méndezfürer Von Galikasseten.